सूर्योदय

अंधकारातून होतो उष:काल

उषःकाल दाखवतो उजेडाची वाट

घाट माथ्यावर प्रकटतात नाजूक किरण

किरणांच्या जमून गोतावळा

भरतो प्रकाशकिरणांचा मेळा

करती ते आनंदाची बरसात

आशेच्या सरोवरात फुलतात

कल्पनेचा अगणित कुमुदिनी ...

मनाला उल्हसित करणारी प्रतिदिनी

सुगंधित प्रकाश वाटेच्या 

होतो मी पांथस्थ

चालू लागतो संथ-संथ

जूने टाकून घेतो मी नवे

सुसंस्कार सुविचार जे जे हवे

उघडतो मी विचारकप्पा

सोडून देतो दिगंतराळी

दुःख क्लेश चिंतेचे कातरवेळी जमलेले

अगणित  पाखरांचे थवे !

सूर्योदय होताच...!

©® प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "