Kaayguru.Marathi

मंगळवार, नोव्हेंबर २३, २०२१

तुज नमो !

श्री गजाननाय भिमोदराय
उमासुताय   तुज नमो
भालचंद्राय तू गणनायकाय तू
शिवपुत्राय  तुज  नमो
सिद्धवेदाय तू गणाध्यक्षाय तू
शुर्पकर्णाय  तुज  नमो
कांतीदाय तू दिर्घतुण्डाय तू
अव्यग्राय   तुज   नमो
करुणामय तू शरण्याय तू
महाग्रिवाय  तुज  नमो
रत्नसिंहासनाय तू नित्याय तू
मुषकाधिपवाहनाय तुज नमो
अमेयाय तू विकटाय तू
भक्तकल्याणाय तुज नमो
सिंदुरवदनाय तू शांताय तू
एकदंताय  तुज  नमो
सिद्धिविनायक तू योगीशाय तू
कमलाक्षाय तुज नमो
शरण्याय तू  पूर्णाय तू
वेदस्तुताय  तुज  नमो
सुमुखाय तू गणेशाय तू
अनंताय   तुज   नमो
तुज नमो ! तुज नमो ! तुज नमो !

© प्रा. पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "

सोमवार, नोव्हेंबर २२, २०२१

विभूति [कविता]

जगात पूज्य विभूति एकदाच येते जन्माला
होऊ  शकत नाही तुलना तिच्या कर्तृत्वाला

मॉसाहेब जिजाऊ एकच शिवरायांची आई
त्यांच्या तोडीचे  कार्य  कुणा जमायचे नाही

शून्यातून मुहूर्तमेढ केली हिंदवी स्वराज्याची
शिवरायांनी वाहिली काळजी स्वतः रयतेची

पावन गंगा भूवरी आणितो तो एक भगिरथ
ज्योती सावित्रीने  ओढीला  ज्ञान सुवर्ण रथ

विज्ञान अंतराळ  क्षेत्री  चमकले रत्न कलाम
टाटा-बिर्ला अंबानी पतंजली उद्योगा सलाम

हास्यलेखन जगी जन्मले चिंवी पुल गडकरी
दमा,रमेशमंत्री,भेंडे,नगरकर लेखन मनोहारी

कविता नाट्य कथा विश्वी रमले शिरवाडकर
कथा कादंबरी  रमिले देसाई नेमाडे खांडेकर 

पुन्हा न  होणे फडके टिळक गांधी सावरकर
भगतसिंग राजगुरु  सुखदेव अन्  आंबेडकर

धन्य महान  विभूति  ज्यांनी रचिला इतिहास
गाईन मी  किर्ती त्यांची श्वासात असेतो श्वास

करितो मी  लेखन  त्याहून  मी कधी ना मोठा
वंद्य  ह्या  विभूति वंदितो चरण शब्द न खोटा

      © प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "

शनिवार, नोव्हेंबर २०, २०२१

ते सात कृतघ्न !

माझे   पाय   मागे ओढण्याची
बरीच   खलबतं   झाली  होती
संपल्या कितीतरी दिवस रात्री
पण त्यांना यश येत नव्हतं हाती !

आजही   आठवतात  मला  ती
दुराचारी  हो  फक्त सात  डोकी
त्यांना पाहून  वाटते आहे जगी
धृतराष्ट्र  दुर्योधन  ह्या  भूलोकी

ते नव्हते घरचे  होते मला परके
गड्या मी मानले त्यांना  आपले
कृतघ्न त्या शिरी चढवता मुकूट 
मुखवट्यातील  रुप मज कळले

बापच नव्हता त्यांना माहित हो
मीच दिधले की ओळखीचे नाव
दाखला  तयार होताच सगळेच
विसरुन गेले  आपुलकीचा गाव

कफल्लक  होते  तरी मी त्यांना 
स्वबुद्धी  केले प्रधान अन् राजा
अधम असूर  ते खरे! नव्हते सूर
केसाने कापून गळा दिली सजा

म्हणे पुरुषोत्तम ! घ्या   हे ध्यानी
मानव असेल   तर तो मेळवावा
निर्बुद्ध , कपटी  शकुनी वृत्तीला
सुर आपुला कधी ना आळवावा

ऐका माझा मंत्र उघडे ठेवा कान
अधमांचा गळा घालू नका माळा
उपकाराची  ते ठेवत  नाही जाण
कृतघ्न  हो   ते  नका  लावू लळा

© प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "




गुरुवार, नोव्हेंबर १८, २०२१

मनमंदिर [ भूलोळी ]

लैला,तुम्हारे कंधे पे
कधी नको कसलाही भार
मनभावन गीत गाती लुभाने 
भोवताली असावं ग् वारं गार गार


© प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "

मंगळवार, नोव्हेंबर १६, २०२१

अंगाई

अंगाई ( बालगीत )
आई गोष्ट नको सांगू मला जाड्या रड्याची
ऐकेन मी गोष्ट आज चिऊ काऊची

चिवचिव करुन जागवाया ती दिसेना चिऊ
तिच्याविना एकटा मी कसा ग् राहू
हुरहूर लागली मला तिच्या भेटीची
ऐकेन मी गोष्ट आज चिऊ काऊची… ।।१।।

पहिला घास माझ्यासवे ग् खातो तो काऊ
त्याचाविना एकटा मी कसा ग् जेवू
शिकवि कला तो मज ख-या खोट्याची
ऐकेन मी गोष्ट आज चिऊ काऊची...।।२।।

आई चिऊ वाटे ताऊ अन् भाऊ वाटे काऊ
आम्ही तिघे नाचू गाऊ सोबत राहू
तिघे सोबतीला शोभा वाढवू अंगणाची
ऐकेन मी गोष्ट आज चिऊ काऊची...।।३।।


© प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "

Mhasawad.blogspot.com

रंगोत्सव सांगे लोका !

रंगोत्सवावाच्या गर्दित  सगळे सारखे दिसतात आपला परका कोण ? ओळखतांना फसतात रंगोत्सव म्हणे लोकांना माझ्याशी करा दोस्ती विसरुन जाल त...