सप्तरंग

सखे...ओळखायला शिक तू
जनमाणसांचे  उधळलेले  रंग
संशयाचे  काढून  फेक पोपडे
हर्ष येईल दारी टळेल प्रीतभंग

सखे...ओळखायला  शिक तू
तानापिहिनीपांजा रंगाचे  धर्म
कोणीही चोरी करु शकत नाही
तुझे   माझे   गोड  प्रेमळ  वर्म !

©® प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "

प्रिय वाचकहो...!

   कविता हृदयातून जन्म घेते आणि सहजच ओठांवर येते. " ईश्वराच्या कृपेची मज रोज प्रचिती येते . "

मी तर म्हणेन की, 

" हे शब्द माझे नव्हे मनीचे । मज मुखी श्रीहरी वदतो। लेखणी देऊन हाती । शब्दश्री आकारा आणितो । "

आलेले अनुभव, अनुभवलेले भावनिक स्वभाव,पाहिलेले प्रेम,भक्ती,जिव्हाळा,त्याग,समर्पण, इत्यादितून विविध विषयावर कविता स्फुरते.कवितेत प्रेमाचं भावविश्व उलगडताना कल्पनेला आपसूकच बळ येतं.अभंग,भक्तीगीत,भूपाळी लिहितांना भक्तीचा गंगौघ हृदयातून नकळत अखंडित झिरपतो. भावगीत ,अंगाई गीताची रचना करतांना स्नेह-सौख्याने ओलावलेले शब्दतरंग मनरुपी विणेतून झंकारतात.प्रेमगीत लिहितांना कृष्ण-राधेची कृष्ण-मिराची,शिव-पार्वती,सिता-श्रीराम,कृष्ण आणि कृष्णेचे बंधुप्रेम,लैला-मजनु,बाजीराव-मस्तानी,

शिरिन-फरहाद इत्यादिंची निर्व्याज प्रीती,राम-लक्ष्मण,कृष्ण-सुदामा,कृष्ण-अर्जुन यांचं अलौकिक सख्यत्व ,श्रीगणेश-गौरी,यशोदा-कृष्ण,कुंती-पांडव,जिजाऊ-शिवराय,इत्यादि आई-पुत्रांवर लेखन करतांना त्यांच्या मातृनिष्ठेचे अलौकिक दिव्य तेज शब्दापुढती आलेले मळभ दूर करतात . आणि...अनेक गाईंचे दूध एकत्र करुन तयार झालेले दही घुसळताच; नवनीत प्राप्त व्हावे,त्यातून मिळालेले साजुक तुप पदार्थात मिसळताच त्यास अमृताचा गोडवा देते.अगदी तसेच...विविध विषयावरचं माझं लिखाण बहरतं. अर्थात माझ्या लिखाणाला बुद्धीदाता श्री विघ्नेश्वराचा आशीर्वाद आणि देवी श्वेतवस्रा शारदेची प्रेरणा,आणि मायबाप वाचकांचे प्रेमाचे बळ प्राप्त आहे.त्यांच्याविना हे लेखन कार्य महाकठीण; शक्यच नव्हे ! म्हणूनच याप्रसंगी या तीन्ही विभूतिंचे स्मरण करणे व त्यांच्या विषयी कृतज्ञता बाळगणे हे मी आद्य वंदनीय समजतो.

    प्रिय वाचकहो, माझे साहित्य आपण वाचन करावे,वाचन करतांना जे काही गोड आणि आपणास प्रेरक वाटेल ते आपण स्विकारालच्...पण जे काही त्याज्य असेल ते आपण बिनदिक्कत दुर्लक्ष करावे.माझे साहिित्य वाचन करतांना आपणही प्रेमाच्या विश्वात रममाण व्हाल व प्रेम रसात न्हाऊन निघाल. या सार्थ विश्वासाने आपणास प्रेमाचा आग्रह !🙏

©® प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "

हे शिव शंभो !

शिव शंभो करता हुॅं मैं

तेरा ही गुणगान

पुरी दुनिया में तू ही तो है

देवों का देव महान ।।१।। 

करु तेरी भक्ती मिले शक्ती

नाम जप करु तेरा ध्यान

तुही रुद्र तुही वीरभद्र

तुमसे न कोई महान   

शिव शंभो करता हुॅं मैं…।।२।।

हाथो में डमरु कमंडलू

भोले भक्तों का तू भोलेनाथ

जटा से बहती पावक गंगा

तुही गौरी का पंचप्राण    

शिव शंभो करता हुॅं मैं  ।।३।।

तुही बसा तन में मेरे

तो शिव कहलाता है तन

तेरे बिना तन लगे शव निर्जीव

प्रभो तुम्ही तो है सृष्टी का प्राण 

शिव शंभो करता हुॅं मैं…।।४।।              

तुही शंकर कैलाशपती

तुही तो है पार्वती का नाथ

हे गौरी महादेव दे दो आशिष

अर्पित करु तुम्हें पुष्प बेलपान

शिव शंभो करता हुॅं मैं…।।५।।

©® प्रा. पुरुषोत्तम पटेल" पुष्प "

       म्हसावद

मराठी माझी माय

माय मराठी माझी

जणू सरस्वतीची वाणी

संत पंतांनी रचिली

गाऊ आज तीच गाणी

माय    मराठी  माझी

जसा  मोगरा   सुगंधी

दरवळ    दाटे   तिचा

ज्ञाना एका तुका ग्रंथी

ज्ञानपिठानी  अलंकृत

मराठीची  लेकरं  चार

विस  विवा  करंदीकर

नेमाडे  चौथा पुत्र थोर

माझ्या   मराठीला  जगात

लाभले दहावे मानाचे पान

आणिक मायदेशी लाभला

भाषाशारदा  तृतीय    मान 

माझ्या  मराठीला   शोभे

अठ्ठेचाळीस  स्वर-व्यंजनं

-हस्व दिर्घ तिला दोन हात

काना   मात्रा   दोन  चरण

अनुस्वार जणू तिचे कुंकू

उद्गार    गर्भिचा    हुंकार

दोन   अवतरणं.  सांगती

जणू  जन्म  मरणाचे  सार

अर्धविराम     स्वल्पविराम

माय मराठीचा श्वासोच्छ्वास

अपुर्णविराम अन् पुर्णविराम

जीवनाची    शिकवी   आस

मराठीचे  विकल्प चिन्ह

देतसे     विचारस्वातंत्र्य

संयोग  चिन्ह   शिकविते

जिव्हाळ्याचा  गोड   मंत्र

ऐक  मित्रा घेतला वसा मी 

माय मराठीचा करीन आदर

बोलीन,देईन, गाईन  मराठी

प्राण  असेतो करीन जागर !

® प्रा.पुरुषोत्तम पटेल," पुष्प "

   म्हसावद

झाडाचा महिमा

झाड देते सुख-सावली
स्वतः उन्ह पाऊस सोसून
हृदयी भरुन घ्यावा
सुसंस्कार  त्याचापासून !

झाड दातृत्वाची शाळा
सर्वांनी नोंदवावे  नाव
पान  फूल  खोड  मूळ
शिकवीती  त्याग भाव !

झाड क्षणाक्षणाला देते
सकल  जीवांना  श्वास
नि:स्वार्थ उभे वादळातही
नसे त्यास स्वार्थाची आस

झाडही जाणते प्रेम सौख्य
सुख दुःख महान भावना
सांगून गेले थोर ऋषीमुनी
वंदावे तयासी करु नका दैना

स्मरण असावा तुकाचा मंत्र
वृक्ष वल्ली आम्हा सोयरी...
आयुष्यभर  करुया आपण
सुंदर   मैत्री शत वृक्षांवरी !

©® प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "