चंदेरी पंख लावून
सोनेरी कुंतल उडवित
पहाटस्वप्नी यावे
मलमली मिठीत घ्यावे !
तू तर माझी कमळकळी
पानावर निजलेली
तू नभीची चांदणी
पाण्यातील रांगोळी
सोबत राहू गाऊ आपण
प्रेम तराणे नवे
प्रिये, तू स्वप्नसुंदरी होऊन
पहाटस्वप्नी यावे
मलमली मिठीत घ्यावे !
तू तर माझी सोनसाखळी
उर्वशी जशी हृदय जाळी
हास्यवदनी गाली खळी
नयन मोहक दंत कुंदकळी
न्हाऊ दे मन माझे
धुंद तुझ्या सवे
प्रिये,तू स्वप्नसुंदरी होऊन
पहाटस्वप्नी यावे
मलमली मिठीत घ्यावे !
© प्रा.पुरुषोत्तम पटेल
" पुष्प "