हे ही माझं ते ही माझं
हव्यास संपतच नाही
गड्या,असं करुन करुन
पोट कधी भरत नाही
गुंठा गुंठा जमिनीसाठी
तू आयष्यभर राबलास
शेवटच्या क्षणी सगळं
ते इथेच सोडून गेलास
शेत कसता कसता तू
जन्माची खाल्ली खस्ता
बांध कोरुन कोरुन तू
चोरला रे वहिवाट रस्ता
हिस्से वाटणी करतांना
तोलून मापून घेतलं
अन् एका एका इंचासाठी
भावांचंच डोके फोडलं
तू गेल्यावर पोराबाळांनी
गुंठा विकून श्राद्ध केलं
घामाचा थेंब न गाळता
मौज मस्तीतचं खाल्लं
© प्रा.पुरुषोत्तम पटेल " पुष्प "
